Kartka z pamiętnika to osobisty zapis wydarzeń i przeżyć. Piszemy ją w pierwszej osobie, często w czasie przeszłym, a najważniejsze są w niej uczucia i przemyślenia. Na lekcjach polskiego często piszesz kartkę z pamiętnika w imieniu bohatera lektury.
Budowa
- Data (i miejsce)
Na górze, np. „Środa, 4 listopada” albo „Sobota wieczorem, w schronisku”.
- Zwrot do pamiętnika (opcjonalnie)
Np. „Drogi pamiętniku!”
- Treść
Wydarzenia dnia, a przede wszystkim to, co czułeś i o czym myślałeś.
- Zakończenie
Refleksja, plan na jutro, pytanie do siebie.
Krok po kroku
- Wybierz jedno ważne wydarzenie dnia.
- Pisz w pierwszej osobie liczby pojedynczej.
- Opisz uczucia: co czułeś przed, w trakcie i po wydarzeniu.
- Użyj zdań wykrzyknikowych i pytających — pamiętnik jest emocjonalny.
- Zakończ refleksją albo nadzieją na przyszłość.
Przydatne zwroty
- Drogi pamiętniku!
- Dzisiaj wydarzyło się coś, czego nigdy nie zapomnę…
- Nie mogłem uwierzyć, że…
- Czułam się…
- Serce waliło mi jak młot.
- Do tej pory zastanawiam się…
- Mam nadzieję, że jutro…
Najczęstsze błędy
- Pisanie w trzeciej osobie.
- Sama relacja faktów bez uczuć.
- Brak daty.
Przykład
Czwartek, 9 kwietnia
Drogi pamiętniku!
Dzisiaj był dzień konkursu recytatorskiego. Od rana bolał mnie brzuch, a w autobusie powtarzałam wiersz chyba dwadzieścia razy. Kiedy wyczytano moje nazwisko, nogi miałam jak z waty. Weszłam na scenę, zobaczyłam pełną salę i przez sekundę wszystko wyleciało mi z głowy! Potem odnalazłam wzrokiem mamę, która uśmiechnęła się do mnie, i słowa same wróciły.
Zajęłam drugie miejsce. Nie mogę w to uwierzyć! Teraz wiem, że trema to nie powód, żeby się poddawać. Jutro opowiem o wszystkim babci.
Sprawdź swoją pracę
- Data
- Pierwsza osoba
- Uczucia i przemyślenia
- Zdania wykrzyknikowe i pytające
- Refleksja na koniec